[Konrad96]

Ja wiem że to wstydliwy temat i wgle ale jest tu ktoś kto walczy z mitomanią ? Poprostu czuję że jestem w tej walce sam, i chce poprostu by ktoś mi coś doradził jak sobie radzi , nie oczekuję wyrozumiałości itd . Poprostu chciałbym z kimś na ten temat pogadać.

[void]

Konrad96, wydaje mi się, że w wieku około gimnazjalnym, wczesno licealnym miałem tendencję to wymyślania różnych niestworzonych historii. Ale chyba nigdy nie zastanawiałem się nad tym za bardzo. Z pewnością kryło się za tym spore poczucie wstydu, kompleksy i trochę taki metakompleks polegający na tym, że miałem kompleks ze względu na bycie zakompleksionym. Potem to się trochę przerodziło w inne rzeczy, może też bardziej po prostu objawiało się jako marzeniowe planowanie, ryzykowne zachowania itp.
Pamiętam jak na terapii, podczas jakiegoś ćwiczenia w grupie polegającego na udzielaniu feedbacku innym uczestnikom grupy o tym jak jesteśmy postrzegani, dostałem informację o tym, że jestem postrzegany jako bardzo zakompleksiona osoba. Było to o ile ciekawe, że większość grupy kupowała tą moją pozę, ale jedna osoba odczytała ten głęboki wstyd. Oczywiście wtedy to nie była stricte mitomania, raczej po prostu jakieś budowanie swojej legendy i mitu swojej osoby.
Myślę, że ogólnie praca ze wstydem to jest ogromne wyzwanie, bo przynajmniej w moim przypadku ciężko było mi nawet przyznać, że czuję ten wstyd. W pewnym sensie takim finalnym punktem było po prostu przyznanie się do tego wstydu, choć ciężko upraszczać to tylko do tego. Z pewnością sporo jest tu pracy nad akceptacją siebie, bo też mam wrażenie, że w tamtym okresie kiedy po prostu nałogowo ściemniałem bardzo oddalało mnie to od ludzi, kiedy wydawało mi się, że pozwoli mi to być fajnym i wkupić się w łaski innych.

[Sweden]

Konrad96, napiszesz coś więcej, o tym w jakich sytuacjach pojawia się u Ciebie wymyślanie rzeczy? Czego najczęściej dotyczą te kłamstwa?